Predikant: Arie Reitsema

Dierenarts, dat wilde ik worden, dat was mijn jongensdroom. Daarom volgde ik de HBS-b opleiding. Maar in die jonge jaren maakten de preken van onze dominee zoveel indruk op me, dat ik steeds meer ging denken: ‘Dat zou ik ook wel willen! De goede boodschap van God doorgeven, dominee worden….’
Omdat ik een B-opleiding volgde, moest ik de oude talen Grieks en Latijn – vereist in Kampen – erbij doen. Dat was wel even aanpoten, maar theologie studeren vond ik leuk en heb ik met veel plezier gedaan: goede contacten met studenten en docenten.

Toen dat achter de rug was begon een ‘rondreis’ door Nederland: van Balkbrug in Overijssel naar Brunssum in Limburg, daarna kwamen we in Flevoland, in de nieuwe gemeenten Almere en Zeewolde en toen negen jaar in Bunschoten-West. En nu, sinds 2000 in Amersfoort. Beroepen met het oog op de nieuw te bouwen wijk Vathorst, op dat moment nog een grasveld zonder huizen en mensen. Eerst was ik een tijdje aan De Schaapskooi verbonden en later, toen de eerste bewoners kwamen, ben ik meegegroeid met Vathorst.
Terugkijkend valt me op dat ik nooit gedacht heb: ‘Daar zou ik wel naar toe willen!’ Er komt iets op je weg, na veel wikken en wegen ben je ergens en ga je aan het werk.

Het mooie van het werk is dat je én op zondag én door de week met het evangelie bezig bent. Afwisselend breng je je tijd door op de studeerkamer, bij mensen thuis en in catechisatie- en kerkenraadlokalen. Vooral de geloofsgesprekken met jongeren zijn fantastisch. Het is ieder jaar weer een bijzonder moment als ze aangeven belijdenis van hun geloof te willen doen. Bij alle vragen en moeilijkheden waar je als predikant tegenaan loopt is dat een geweldige opsteker. Of beter: een wonder van God! Want is geloven niet het grootste wonder dat je kan overkomen?

Arie Reitsema
modenig'evvkhtasron tl